Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Napisz opowiadanie o powstaniu kolorów. Zawrzyj w nim myśl, że...

Autor: TheWalus, 2014-02-16 13:59:40
Dodaj do:
Napisz opowiadanie o powstaniu kolorów. Zawrzyj w nim myśl, że czarno-biały świat byłby tak samo smutny jak świat bez dźwięków. Pamiętaj, aby w tok opowiadania wlepić dialogi i opisy. Nadajcie tytuł mojemu opowiadaniu.

Rozwiązania (1)

Autor: DragunzXD
1
dodano: 2015-03-10 17:49:48
Sen dziewczynki o brązowych włosach.

WSTĘP: Dawno, za górami i lasami. Za błękitną rzeką zlewającą się z niebem. Za bardzo ciemnymi wieżowcami miasta, w małej wsi, w zielonym domku, mieszkała Alicja. Dziewczynka miała trzynaście lat, piękne niebieskie oczy, brązowe włosy i była delikatna jak mały, jasno różowy kwiatek, a dokładniej-mieczyk. Tego roku kończyła szkołę podstawową.

ROZWINIĘCIE: Codziennie budził ją blask słońca. Szybko ubierała się i wychodziła do szkoły. Bardzo lubiła się uczyć i miała niesamowite wyniki w nauce. Pewnego dnia, kiedy wstała bardzo wypoczęta, ubrała się i chciała zjeść śniadanie w kuchni, z rodziną... Zaskoczyła się przykro. Nikt jej nie odpowiadał, a kiedy otworzyła okno, ptaki nie śpiewały. Rodzice byli mili i Ala patrzała na ich usta. Ruszały się. Jakby coś mówili:
-Dzień dobry Alu, jak się czujesz? Wyspałaś się?-czyli tak jak zawsze, każdego poranka.
-Mamo, ja nic nie słyszę, mów głośniej.-mówiła zdesperowanym głosem Ala.
Rodzice nadal ruszali wargami. Dziewczynkę ogarnął strach, że straciła słuch. Ale nie było to, to. Ala zmartwiona wyszła z domu. Kiedy dotykała swoimi nowymi butami o chodnik, nie słyszała szurania. Była już 08:00. Ona czekała pod drzwiami klasy, jak zawsze. Ale... coś się zmieniło. Wszyscy chodzili przygnębieni. Nie to, co kiedyś. Jedna dziewczyna nawet się popłakała. Przyszedł nauczyciel. Otwiera klasę i patrzy na swoich uczniów,. To był dzień testu, który miał wyznaczyć ostateczną ocenę z polskiego. Uczniowie usiedli, każdy w innej ławce. Ale Alicję wciąż zastanawiało dlaczego nic nie słyszy i czemu nie dzwonił dzwonek...
-Już po teście, proszę wyjść z klasy.- to pomyślała, że powiedział nauczyciel, kiedy charakterystycznie wskazywał ręką na drzwi.
Wyszli z klasy. A po kilku godzinach dziewczyna wróciła do domu. Pouczyła się ze swoich kolorowych książek. I położyła się spać...
Następnego dnia wszystko stało się szare. I śniadanie, i plecak, i kolorowe książki. Dzień w szkole był jeszcze gorszy niż poprzednio. Biedna Ala. Nic nie słyszała, a dokoła niej wciąż było szaro. Minęło tak parę dni. Aż dziewczyna wpadła na pomysł żeby to wszystko pomalować. Ale jak? Skoro nie było kolorów, a cały krajobraz był czarno-biały? Alicja weszła na strych, a tam znalazła białą farbę i pigmenty, które o dziwo nadal trzymały swój kolor. Wlała część buteleczki do wiadra z farbą.
Zieloną-pomaluje trawę, drzewa i rośliny.
Czerwoną-pomaluje kwiaty, szkołę, dachy domów.
Żółtą-pomaluje słońce i płot.
Niebieską-jeziorka, niebo.
A resztę farb zmiesza i ze sobą i pomaluje resztę, a nawet, powiem wam w sekrecie, że Ala postanowiła zmienić kolory swoich książek do plastyki (a może i drzewa będą innego koloru, ona, kazała mi nie mówić, ale fioletowa farba wylała jej się na kamień, ciiii)!
Kiedy minął tydzień, a całe miasto było już o godzinie 12:00 pomalowane, dziewczyna ze zmęczenia wróciła do domu i padła na łóżko. Zasnęła. Sama nie wiedziała później, ile spała, ale czuła się jakby przenosząc się w inny wymiar, lecąc między gwiazdami... Tak pięknie i lekko.

ZAKOŃCZENIE: Alicja otworzyła oczy. Okazało się, że to wszystko było tylko snem. I kiedy dziewczyna miała napisać opowiadanie na temat kolorów, miesiąc potem. Siedząc przed kartką, przypomniała sobie swój nadzwyczajny sen i przelała to wszystko na papier, a w zakończeniu napisała tak:
"Kiedy otworzyłam powieki i okazało się, że to wszystko nie prawda, i że był to tylko zły sen, odetchnęłam z ulgą. Zrozumiałam, że świat bez koloru, bez barw, bez pięknego jasnego i żółtego słońca jest jak świat bez dźwięku-pusty." A ja? Myślę tak samo. I nigdy nie chciałabym być w takiej rzeczywistości, bez kolorowej, jasnej przyszłości.

KONIEC.
Dodaj rozwiązanie
AEGEE - Logo